Bootleg Series vol. 15: Travelin' Thru

Op 1 november verschijnt Bob Dylan (Featuring Johnny Cash) – Travelin’ Thru, 1967 – 1969: The Bootleg Series Vol. 15 op 3 cd, 3 elpee en digitaal. De nieuwste versie van The Bootleg Series bevat outtakes van John Wesley Harding, Nashville Skyline en Self Portrait. Daarnaast bevat deze release vele duetten van Bob Dylan en Johnny Cash en enkele songs van de opnamesessie van Earl Scruggs in mei 1970.

Travelin' Thru opent met zeven outtakes van John Wesley Harding - een van de weinige albums van Bob Dylan waarvan niet eerder outtakes officieel werden uitgebracht of circuleerden onder verzamelaars. Afgaande op de inmiddels vrijgegeven take 4 van "I Pity The Poor Immigrant" beloven deze outtakes van John Wesley Harding een aangename verrassing te zijn.
De eerste cd van Travelin' Thru - goede titel overigens - bevat vervolgens acht outtakes van Nashville Skyline. De grootste verrassing van deze outtakes is waarschijnlijk "Western Road", een niet eerder gehoorde Dylan-song.
Geheel disc 2 en het eerste deel van disc 3 is gevuld met songs van de befaamde Dylan-Cash sessies. deze sessies vormen de (terechte) kern van Travelin' Thru. In 1969 liet producer Bob Johnston zich ontvallen dat hij deze sessies op plaat wilde uitbrengen, nu 50 jaar later is het eindelijk zo ver: de Dylan-Cash sessies krijgen een officiële release.
Sinds jaar en dag circuleren de Dylan-Cash sessies onder verzamelaars, maar de geluidskwaliteit van die opnamen is niet optimaal. Ik ga er van uit dat de geluidskwaliteit van deze opname op Travelin' Thru een stuk beter zal zijn. Daarnaast bevat Travelin' Thru meer van deze sessies dan tot nu toe circuleerde onder verzamelaars. De allergrootste verrassing van Travelin' Thru is dat Bob Dylan en Johnny Cash tijdens deze sessies "Wanted Man" hebben gezongen en dat we deze opname nu eindelijk te horen krijgen.
Op 1 mei 1969 werden de opnamen gemaakt van de allereerste aflevering van The Johnny Cash Show. Bob Dylan speelde tijdens deze show drie songs, deze zijn alle drie op Travelin' Thru te vinden.
Na deze drie songs krijgen we twee outtakes van de sessies voor Self Portrait die nog niet op Another Self Portrait verschenen: "Ring Of Fire" en "Folson Prison Blues", twee Cash-klassiekers.
Travelin' Thru sluit af met opnamen van de sessie met Earl Scruggs die op 17 mei 1970 werd opgenomen.

Uitgebreidere informatie over Travelin' Thru is te vinden op Bob Dylans officiële website, zie hier.


De tracklist:
(tracks met * zijn eerder uitgebracht)

disc 1:
01. Drifter’s Escape – Take 1 (Alternate Version)
02. I Dreamed I Saw St. Augustine – Take 2 (Alternate Version)
03. All Along the Watchtower – Take 3 (Alternate Version)
04. John Wesley Harding – Take 1 (Alternate Version)
05. As I Went Out One Morning – Take 1 (Alternate Version)
06. I Pity the Poor Immigrant – Take 4 (Alternate Version)
07. I Am a Lonesome Hobo – Take 4 (Alternate Version)
08. I Threw It All Away – Take 1 (Alternate Version) *
09. To Be Alone with You – Take 1 (Alternate Version)
10. Lay Lady Lay – Take 2 (Alternate Version) *
11. One More Night – Take 2 (Alternate Version)
12. Western Road – Take 1 (Outtake)
13. Peggy Day – Take 1 (Alternate Version)
14. Tell Me That It Isn’t True – Take 2 (Alternate Version)
15. Country Pie – Take 2 (Alternate Version)

1 - 7 outtakes John Wesley Harding
8 - 15 outtakes Nashville Skyline

disc 2:
01. I Still Miss Someone – Take 5
02. Don’t Think Twice, It’s All Right/Understand Your Man – Rehearsal
03. One Too Many Mornings – Take 3
04. Mountain Dew – Take 1
05. Mountain Dew – Take 2
06. I Still Miss Someone – Take 2
07. Careless Love – Take 1
08. Matchbox – Take 1
09. That’s All Right, Mama – Take 1
10. Mystery Train/This Train Is Bound for Glory – Take 1
11. Big River – Take 1
12. Girl from the North Country – Rehearsal
13. Girl from the North Country – Take 1
14. I Walk the Line – Take 2
15. Guess Things Happen That Way – Rehearsal
16. Guess Things Happen That Way – Take 3
17. Five Feet High and Rising – Take 1
18. You Are My Sunshine – Take 1
19. Ring of Fire – Take 1

1 - 19 Dylan-Cash sessie

disc 3:
01. Studio Chatter
02. Wanted Man – Take 1
03. Amen – Rehearsal
04. Just a Closer Walk with Thee – Take 1
05. Jimmie Rodgers Medley No. 1 – Take 1
06. Jimmie Rodgers Medley No. 2 – Take 2
07. I Threw It All Away *
08. Living the Blues
09. Girl from the North Country *
10. Ring of Fire (Outtake)
11. Folsom Prison Blues (Outtake)
12. Earl Scruggs Interview
13. East Virginia Blues *
14. To Be Alone with You
15. Honey, Just Allow Me One More Chance
16. Nashville Skyline Rag *

1 - 6 Dylan-Cash sessie
7 - 9 The Johnny Cash Show
10 - 11 outtakes Self Portrait
12 - 16 Earl Scruggs sessie


I Pity The Poor Immigrant (take 4)

Tell Me That It isn't True (take 2)



[met dank aan Ference, Arjan en Floater]

Bridges To Buenos Aires



Voor meer informatie, zie hier.
[met dank aan Rob en Bert]

Dylan kort #1268

John Cohen, muzikant en fotograaf, is op 87-jarige leeftijd overleden. Er zijn vele lijntjes tussen John Cohen en Bob Dylan te trekken. Ik trek er vier:
1. John Cohen interviewde in de zomer van 1968, samen met Happy Traum, Bob Dylan voor Sing Out! Het is een van de meest lezenswaardige interviews uit Dylans carrière.
2. John Cohen maakte vele foto's van Bob Dylan. Zijn foto's zijn onder andere te vinden op de hoes van Self Portrait, in het songboek van New Morning, in het boekwerk bij Another Self Portrait en in de boeken Young Bob en Here And Gone.
3. in 2001 verscheen de door John Cohen samengestelde cd There Is No Eye: Music For Photographs, de soundtrack bij het gelijknamige fotoboek. Op dit album staat een opname van "Roll On John" door Bob Dylan.
4. in de documentaire No Direction Home vertelt John Cohen over de dagen vlak nadat Bob Dylan in New York aankwam. Daarnaast is in deze documentaire een stukje door John Cohen geschoten film te zien van een jonge Bob Dylan.

"Ik dacht alleen maar aan Bob Dylan, en verstand van architectuur heb ik nauwelijks." Berend Sommer over Roskilde, Bob Dylan en architectuur, zie hier. [met dank aan Dirk]
Great Continental Railway, in de aflevering over Odessa wordt Bob Dylan genoemd, zie hier (49:40). [met dank aan Bart]
The Very Hard Bob Dylan Quiz, 20 vragen. Zie hier. Hoeveel antwoorden heb jij goed? Laat het weten in een reactie bij dit bericht. [met dank aan Martijn]
Ilse de Lange heeft een nieuw album uitgebracht. Dat album is geproduceerd door T. Bone Burnett. Dagblad van het Noorden van 13 september: "Van Burnett, die ooit onder meer gitaar speelde bij Bob Dylan, was ze ook onder de indruk." [met dank aan Hans]
"Falen is goed", Patti Smith & de Nobelprijs, zie hier.
60s Dylan speelt op 11 oktober in Westervoort, zie hier.

Dylan vinden waar hij niet of nauwelijks is #115


Trouw, 14 september 2019
[met dank aan John]

Dylan vinden waar hij niet of nauwelijks is #114



[met dank aan John]

Dylan vinden waar hij niet of nauwelijks is #113

Op 22  november 1982 zendt Duitsland 2 de film So weit das Auge reicht (1980) uit. NRC Handelsblad geeft op de dag van uitzending in de beschrijving van deze film onder andere: "Robert Lueg is even in de dertig, woont alleen met een poes, houdt van muziek: zingt Dylan. Op zijn manier dan want hij is doof."
Ik had voor vandaag nog nooit van So weit das Auge reicht gehoord. Nu wil ik de film zien.

aantekening #7197

Ik luister nu zo'n dertig jaar naar de muziek van Bob Dylan. Ik weet niet of dat lang of kort is, tijd is relatief als het gaat om muziek.
In die dertig jaar is de muziek van Bob Dylan een steeds grotere rol gaan spelen in mijn leven. Ik ben steeds intensiever gaan luisteren. Toch zijn er in die dertig jaar ook perioden aan te wijzen waarin ik minder - of zelfs bijna helemaal niet - naar Bob Dylan luisterde. Het gebeurt niet vaak, maar soms heb ik het gevoel niet meer te hoeven luisteren omdat ik iedere noot, ieder stukje muziek dat Bob Dylan op de plaat heeft gezet van voor naar achter en weer terug ken.
Zo'n periode van droogte wordt uiteindelijk altijd weer doorbroken door een schrikmoment veroorzaakt door het horen van iets nieuws in de muziek die ik al honderden keren gehoord heb.
Na een periode van droogte was het dit keer het album Oh Mercy dat voor de schrik zorgde.

Oh Mercy (1989), een schitterend album. Een album zonder één zwak moment en met twee songs die ver boven het maaiveld uitsteken. Bij Oh Mercy denk ik aan de schoonheid van "Most Of The Time" en vooral aan het duistere verhaal "Man In The Long Black Coat".
Dát zijn de twee uitschieters: "Most Of The Time" en "Man In The Long Black Coat".

Het schokmoment kwam vijf dagen geleden. Ik schoof Oh Mercy in de cd-speler in de auto en reed weg. Ik kan mij niks van de weg die ik gereden heb herinneren. Ik kan mij niks van die dag herinneren.
De afgelopen vijf dagen heb ik Oh Mercy vaker gedraaid dan in het jaar daarvoor.
Of het jaar daarvoor.
Opeens is er die klik. Opeens werkt het weer.

Goed, Oh Mercy dus. Het gaat me nu even niet om het hele album. Ook even niet om "Most Of The Time" en "Man In The Long Black Coat", de twee uitschieters. Het gaat me om de derde uitschieter van Oh Mercy. Het gaat me om "What Good Am I?"

De tekst van "What Good Am I?" is ogenschijnlijk vrij eenvoudig. De ik vraagt zich af of hij wel goed genoeg is (voor haar). Hij kan haar niet geven wat ze nodig heeft, verdient in de ogen van de ik. Zoiets. Neem het derde couplet, lees het een paar keer. Kauw er op:

What good am I while you softly weep
And I hear in my head what you say in your sleep
And I freeze in the moment like the rest who don’t try
What good am I?

En dan is er nog die muziek. Wacht even met "What Good Am I?" opzetten. Probeer de song in gedachten te nemen. Schrijf eens op wat je hoort, welke instrumenten. Vergelijk daarna wat je hebt opgeschreven met de informatie zoals gegeven bij het album Oh Mercy.
Dit staat er:

Bob Dylan - vocal, guitar, piano
Daniel Lanois - dobro
Malcolm Burn - mercy keys

Geen drums, geen basgitaar, geen mondharmonica.
De muziek van "What Good Am I?" moet je haast zoeken met een zaklamp, zo spaarzaam is 'ie en toch is het goed. Er had geen noot meer bij gemoeten.
Ik weet niet wat "mercy keys" voor instrument is. Een zoektocht op internet levert iets totaal anders op. Ik neem aan dat het gaat om keyboard, wat Burn op meer nummers op Oh Mercy speelt. Of is het een bas? Op "What Good Am I?" speelt Dylan piano. Op "What Was It You Wanted" speet Burn bas. Daarnaast is er die ene noot in "What Good Am I?", een van de twee kippenvelmomenten, die toch echt klinkt als een bas.
Het zit aan het begin van het nummer. Het is tijdens de derde regel die Dylan zingt:

If I shut myself off so I can’t hear you cry

 Terwijl hij dit zingt schuift er één noot dwars door zijn woorden heen. Die noot vloeit tegen het eind van de regel samen met Dylans stem. In mijn oren klinkt dat als een noot op een bas, maar misschien vergis ik me. Uiteindelijk doet het er niet toe op welk instrument die noot gespeeld wordt, het gaat om de schoonheid van dat moment, die ene seconde.

Het tweede kippenvelmoment is ook niet goed te begrijpen wanneer je kijkt naar de informatie die bij Oh Mercy wordt gegeven. Iets verder op in het nummer, het tweede couplet. Dylan zingt:

If I see and don’t say

tijdens dat moment, voor héél even, lijkt het alsof er een tweede stem met Dylan meezingt. Lanois? Burn?? Dylan zelf???
Zo lang ik naar "What Good Am I?" luister, twijfel ik of ik die tweede stem echt hoor en of die tweede stem ook van Bob Dylan is. Ik denk het wel.
Is dit net zoiets als "The Boxer" op Self Portrait, Dylan die met zichzelf zingt of komt deze "echo" uit de trukendoos van producer Daniel Lanois? Geen idee. Doet er ook niet toe, het werkt.
Die tweede stem komt nogmaals voorbij, in het derde couplet. Zelfde effect: schoonheid.

Allemaal leuk geklets, maar waar het uiteindelijk om draait is dat "What Good Am I?" voor even mezelf doet vergeten, dat ik voor even samenval met de ik in de song. Dat de Tom Willems die ik 's ochtends in de spiegel zie voor even afwezig is.

The Comic Book and Me #75

Well, the comic book and me, just us, we caught the bus
The poor little chauffeur, though, she was back in bed
On the very next day, with a nose full of pus
Yea! Heavy and a bottle of bread
Bob Dylan - "Yea! Heavy And A Bottle Of Bread"

De comic John Constantine Hellblazer #247 uit oktober 2008:


Bob Dylan in "Subterranean Homesick Blues" van het album Bringing It All Back Home (1965):

You don’t need a weatherman
To know which way the wind blows