More Blood, More Tracks

Ik heb een poging gedaan om de beschikbare informatie over de tracklist van de luxe editie van More Blood, More Tracks op een rijtje te zetten. Het is mijn manier om enigszins grip te krijgen op de hoeveelheid nieuwe muziek die we op 2 november gaan krijgen. Hoe meer ik naar die tracklist staar, hoe meer mijn lijf begint te tintelen. Ik kan niet wachten.
Ik verbaas me dan ook over de negatieve reacties op de aankondiging van More Blood, More Tracks die hier en daar te beluisteren zijn: alle composities zijn al bekend en het is te veel van hetzelfde zijn de meest gehoorde klachten. Daar snap ik werkelijk geen reet van. We krijgen alles, maar dan ook werkelijk alles wat van de opnamesessies voor Blood On The Tracks bewaard is gebleven. Dat geeft de kans om 44 jaar na dato alsnog op een krukje naast Bob Dylan te gaan zitten terwijl hij songs als "Tangled Up In Blue" en "Idiot Wind" voor het eerst in de studio speelt en verder ontwikkelt tot de songs zoals we die nu kennen.
Ik wil plaats nemen op dat krukje.

Een aantal aantekeningen over de tracklist:
- De tracks die op de enkele cd-versie van More Blood, More Tracks hebben in onderstaande lijst een *.
- Volgens het persbericht over More Blood, More Tracks zijn de opnamen van "Tangled Up In Blue" en "Idiot Wind" op The Bootleg Series vol. 1 - 3 identiek aan opnamen op de testpersing van Blood On The Tracks. Dit klopt niet. Zo is bijvoorbeeld op de testpersing tijdens "Idiot Wind" een orgel te horen. Dit orgel staat niet op de take op The Bootleg Series vol. 1 - 3.
- De tracks op More Blood, More Tracks zijn 'speed corrected'. Veel tracks die al eerder zijn uitgebracht, spelen op More Blood, More Tracks voor de eerste keer in de juiste snelheid.


Disc One
A & R Studios
New York
September 16, 1974
Bob Dylan – vocals, guitar, harmonica

1 If You See Her, Say Hello (Take 1) 3:58 youtube 20 september 2018
2 If You See Her, Say Hello (Take 2) 3:43 The Bootleg Series vol. 1 - 3
3 You're a Big Girl Now (Take 1) 5:38
4 You're a Big Girl Now (Take 2) 4:41 youtube 19 oktober 2018 / Uncut cd
5 Simple Twist of Fate (Take 1) 4:41
6 Simple Twist of Fate (Take 2) 5:04
7 You're a Big Girl Now (Take 3) 4:14
8 Up to Me (Rehearsal) 0:20
9 Up to Me (Take 1) 6:04
10 Lily, Rosemary and the Jack of Hearts (Take 1) 3:15
11 Lily, Rosemary and the Jack of Hearts (Take 2) 9:48 Blood On The Tracks testpressing


Disc Two

A & R Studios
New York
September 16, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica
Eric Weissberg, Charles Brown III, Barry Kornfeld: guitars
Thomas McFaul: keyboards
Tony Brown: bass
Richard Crooks: drums
Buddy Cage: steel guitar (5-6)

1 Simple Twist of Fate (Take 1A) with band 4:57
2 Simple Twist of Fate (Take 2A) with band 1:23
3 Simple Twist of Fate (Take 3A) with band  4:22
4 Call Letter Blues (Take 1) with band 4:42
5 Meet Me in the Morning (Take 1) with band 5:43 edit op Blood On The Tracks testpressing en Blood On The Tracks
6 Call Letter Blues (Take 2) with band  4:28 The Bootleg Series vol. 1 - 3
7 Idiot Wind (Take 1) with bass 3:47
8 Idiot Wind (Take 1, Remake) wit bass 5:28
9 Idiot Wind (Take 3 with insert) with bass 7:11
10 Idiot Wind (Take 5) with bass 0:29
11 Idiot Wind (Take 6) with bass 8:51
12 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Rehearsal and Take 1) with band 1:24
13 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 2) with band 0:46
14 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 3) with band  1:12
15 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 4) with band  3:11
16 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 5) with band 5:16
17 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 6) with band 1:03
18 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 6, Remake) with band 0:56
19 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 7) with band 0:58
20 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 8) with band 3:33

Disc Three

A & R Studios
New York
September 16, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica
Eric Weissberg, Charles Brown III, Barry Kornfeld: guitars
Thomas McFaul: keyboards
Tony Brown: bass
Richard Crooks: drums

1 Tangled Up in Blue (Take 1) with bass 7:19

A & R Studios
New York
September 17, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica
Tony Brown: bass
Paul Griffin: keyboards (2-9)
Buddy Cage: steel guitar (3)

2 You're a Big Girl Now (Take 1, Remake) with bass and organ 4:55
3 You're a Big Girl Now (Take 2, Remake) 4:23 with bass organ and steel guitar; Blood On The Tracks testpressing en Biograph
4 Tangled Up in Blue (Rehearsal) with bass and organ 0:58
5 Tangled Up in Blue (Take 2, Remake) with bass and organ 6:38
6 Spanish Is the Loving Tongue (Take 1) with bass and piano 4:56
7 Call Letter Blues (Rehearsal) with bass and piano 2:03
8 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 1, Remake) with bass and piano 3:11
9 Shelter from the Storm (Take 1) with bass an piano 6:03 Jerry McGuire original soundtrack & The Best of Bob Dylan
10 Buckets of Rain (Take 1) with bass 2:56
11 Tangled Up in Blue (Take 3, Remake) with bass 6:43
12 Buckets of Rain (Take 2) with bass 3:20
13 Shelter from the Storm (Take 2) with bass 4:38 Blood On The Tracks
14 Shelter from the Storm (Take 3) with bass 2:22
15 Shelter from the Storm (Take 4) with bass 5:02


Disc Four

A & R Studios
New York
September 17, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica
Tony Brown: bass

1 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 1, Remake 2) with bass 3:42
2 You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (Take 2, Remake 2) with bass 3:25 Blood On The Tracks

A & R Studios
New York
September 18, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica

3 Buckets of Rain (Take 1, Remake) 3:18
* 4 Buckets of Rain (Take 2, Remake) 3:02
5 Buckets of Rain (Take 3, Remake) 0:53
6 Buckets of Rain (Take 4, Remake) 2:36

A & R Studios
New York
September 19, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica
Tony Brown: bass

7 Up to Me (Take 1, Remake) with bass 1:16
* 8 Up to Me (Take 2, Remake) with bass 6:47
9 Buckets of Rain (Take 1, Remake 2) with bass 3:08
10 Buckets of Rain (Take 2, Remake 2) with bass 1:02
11 Buckets of Rain (Take 3, Remake 2) with bass 1:54
12 Buckets of Rain (Take 4, Remake 2) with bass 3:23 Blood On The Tracks
13 If You See Her, Say Hello (Take 1, Remake) with bass 3:25 Blood On The Tracks test pressing
14 Up to Me (Take 1, Remake 2) with bass 0:56
15 Up to Me (Take 2, Remake 2) with bass 6:47
16 Up to Me (Take 3, Remake 2) with bass 6:37
17 Buckets of Rain (Rehearsal) with bass 0:53
18 Meet Me in the Morning (Take 1, Remake) with bass 4:56 “Duquesne Whistle” single
19 Meet Me in the Morning (Take 2, Remake) with bass 4:14
20 Buckets of Rain (Take 5, Remake 2) with bass 3:27

Disc Five

A & R Studios
New York
September 19, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica
Tony Brown: bass

1 Tangled Up in Blue (Rehearsal and Take 1, Remake 2) with bass 3:08
2 Tangled Up in Blue (Take 2, Remake 2) with bass 1:31
3 Tangled Up in Blue (Take 3, Remake 2) with bass 6:50 Blood On The Tracks test pressing & The Bootleg Series vol. 1 - 3
4 Simple Twist of Fate (Take 2, Remake) with bass 4:51
5 Simple Twist of Fate (Take 3, Remake) with bass 4:22 Blood On The Tracks
6 Up to Me (Rehearsal and Take 1, Remake 3) with bass 2:25
7 Up to Me (Take 2, Remake 3) with bass 6:23 Biograph
8 Idiot Wind (Rehearsal and Takes 1-3, Remake) with bass 4:52
9 Idiot Wind (Take 4, Remake) with bass 9:14
10 Idiot Wind (Take 4, Remake) with organ overdub 8:52 Blood On The Tracks test pressing & The Bootleg Series vol. 1 - 3
11 You're a Big Girl Now (Take 1, Remake 2) with bass 3:06
12 Meet Me in the Morning (Take 1, Remake 2) with bass 3:51
13 Meet Me in the Morning (Takes 2-3, Remake 2) with bass 1:42


Disc Six

A & R Studios
New York
September 19, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica
Tony Brown: bass

1 You're a Big Girl Now (Takes 3-6, Remake 2) with bass 2:16
2 Tangled Up in Blue (Rehearsal and Takes 1-2, Remake 3) with bass 5:09
3 Tangled Up in Blue (Take 3, Remake 3) with bass 6:31

Sound 80 Studio
Minneapolis, MN
December 27, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica, organ (4-5)
Chris Weber: guitar
Gregg Inhofer: keyboards
Billy Peterson: bass (4)
Bill Berg: drums

4 Idiot Wind with band 7:53 Blood On The Tracks
5 You're a Big Girl Now  with band 4:38 Blood On The Tracks

Sound 80 Studio
Minneapolis, MN
December 30, 1974
Bob Dylan: vocals, guitar, harmonica, mandolin (8)
Chris Weber: guitar (6, 8)
Kevin Odegard: guitar (6)
Peter Ostroushko: mandolin (8)
Gregg Inhofer: keyboards
Billy Peterson: bass (6-7)
Bill Berg: drums

6 Tangled up in Blue with band 5:46 Blood On The Tracks
7 Lily, Rosemary and the Jack of Hearts with band 8:58 Blood On The Tracks
8 If You See Her, Say Hello with band 4:44 Blood On The Tracks


All songs written by Bob Dylan except “Spanish is the Loving Tongue” (traditional, arranged by Bob Dylan)
New York sessions originally engineered by Phil Ramone
Minneapolis sessions originally engineered by Paul Martinson

Dylan kort #1313

Setlist 17, 19 en 20 oktober: Things Have Changed / It Ain't Me, Babe / Highway 61 Revisited / Simple Twist Of Fate / Cry A While / When I Paint My Masterpiece / Honest With Me / Tryin' To Get To Heaven / Scarlet Town / Make You Feel My Love / Pay In Blood / Like A Rolling Stone / Early Roman Kings / Don't Think Twice, It's All Right / Love Sick / Thunder On The Mountain / Soon After Midnight / Gotta Serve Somebody // [encores] // Blowin' In The Wind / Ballad Of A Thin Man
Typex maakte een strip van het leven van Andy Warhol. De afbeelding bij dit bericht is een voorpublicatie uit die strip zoals afgedrukt in NRC Handelsblad op 18 oktober 2018. [met dank aan Herman]
"You're A Big Girl Now": gisteren plaatste ik de video van "You're A Big Girl Now", de tweede track van More Blood, More Tracks die is vrijgegeven. Op Facebook staat een alternatieve (en veel betere) video van "You're a Big Girl Now". Helaas kan ik deze video niet op de blog zetten. Wat ik wel kan doen is hier de link plaatsen en iedereen aanraden te gaan kijken. Zie hier. [met dank aan Rob en Henk]
More Blood, More Tracks: De prijs van More Blood, More Tracks schommelt bij Amazon Frankrijk. Gisteren stond de prijs op €99,99, vanochtend op €102,49. [met dank aan Henk]
V katern van de Volkskrant kopte gisteren:


Dat roept verwachtingen op. De enige verwijzing naar Dylan in het twee pagina's tellende interview met Paul Scheffer is: "ik ben een kind van de jaren zestig met een levenslange verslaving aan Bob Dylan". [met dank aan Hans en Herman]
28 oktober: Bob Dylan in de kerk in Steenderen, zie hier.

The comic book and me #54

Well, the comic book and me, just us, we caught the bus
The poor little chauffeur, though, she was back in bed
On the very next day, with a nose full of pus
Yea! Heavy and a bottle of bread
Bob Dylan - "Yea! Heavy And A Bottle Of Bread"

Jack Cool is een miniserie van Jack Manini en Olivier Mangin bestaande uit twee strips. Het tweede deel, Jack Cool 1967; tot acid zult gij wederkeren is net verschenen.
Jack Cool vertelt een fictief verhaal, samengesmolten met historische gebeurtenissen en personen. Het verhaal van Jack Cool draait om Ken Kesey en The Merry Pranksters.
Jaren zestig, psychedelica.
Tom Wolfe schreef ooit het schitterende boek The Electric Cool-Aid Acid Test over Kesey & de Pranksters. Ik verwachtte in dat boek de (psychedelische) muziek van de tweede helft van de jaren zestig in het algemeen en van The Grateful Dead in het bijzonder tegen te komen. Niet Bob Dylan. Toch is ook Dylan in The Electric Cool-Aid Acid Test te vinden.
Datzelfde geldt voor Jack Cool: tegen het verwachtingspatroon in toch Dylan tegenkomen.
De heilige Dylan.


You're A Big Girl Now (take 2)


Dit is dezelfde opname als de opname op The Best Of The Bootleg Series, de cd die bij Uncut wordt weggegeven.
[met dank aan Bert voor de tip]

Dylan - de naam

Er zijn meerdere theorieën over waar de jonge Robert Zimmerman de naam Dylan vond. De bekendste theorie is dat hij de naam "stal" van dichter Dylan Thomas. Bob Dylan heeft in de loop der jaren iedere kans aangegrepen om dit te ontkennen.
Hoeveel Dylan Thomas is er te vinden in het werk van Bob Dylan?
Nul, noppes, nada. Ik geloof niet dat Bob Dylan zijn naam bij Dylan Thomas vond.

Een andere theorie is dat hij de naam vond bij het karakter Matt Dillon, een marshall in de serie Gunsmoke. Zou kunnen, al zie ik weinig Gunsmoke in Dylans werk.

Misschien is het tijd voor een nieuwe theorie.

~ * ~ * ~ * ~

De theorie die ik nog nooit tegen ben gekomen is deze: de jonge Robert Zimmerman vond de naam Dylan bij de Franse dichter Charles Baudelaire (1821 - 1867). Dat ik die theorie nog nooit ben tegen gekomen is niet vreemd. Ik heb 'm zelf bedacht.
Voor wie het niet weet (is het mogelijk?): Baudelaire's bekendste werk is de bundel Les Fleur du Mal, de bloemen van het kwaad.

Persconferentie, 3 maart 1965:

(...)
reporter: "Rimbaud?"
Bob Dylan: "I’ve read his tiny little book Evil Flowers."
reporter: "You’re thinking of Baudelaire."
Bob Dylan: "Yes, I’ve read his tiny little book, too."

Bob Dylan is bekend met het werk van Baudelaire, met Les Fleur du Mal, al zal hij het niet in het Frans, maar in een Engelse vertaling hebben gelezen.

Misschien wel de in 1936 bij Harper & Brothers verschenen vertaling met de titel Flowers of Evil. Die vertaling werd gemaakt door dichter Edna St. Vincent Millay en een van haar vele geliefden, de minder bekende dichter George Dillon.

~ * ~ * ~ * ~

Is de wereld wijzer geworden met een nieuwe theorie over waar de jonge Robert Zimmerman de naam Dylan vond? Waarschijnlijk niet. Er is meer twijfel ontstaan, dat wel. 
Zit ik op twijfel te wachten?
Ik denk het niet. Ik twijfel.

Goed, een nieuwe theorie. De muziek klinkt nog hetzelfde. Even mooi als gisteren. 
Daar gaat het uiteindelijk om, de muziek.
Niet de naam of de herkomst van die naam.
Ik laat mijn theorie maar voor wat het is: een luchtkasteel, een betekenis geven aan een toevalligheid.
Ik ga terug naar de muziek en laat de theorieën varen.

Ik ben beter in muziek luisteren dan in theorieën aanvaarden.

Uncut cd - de tracklist

In "Dylan kort #1312" schreef ik dat op de cd bij de Uncut die vanaf vandaag in Engeland in de winkels ligt "Idiot Wind" van More Blood, More Tracks staat. Ik heb begrepen dat dit niet klopt. "You're A Big Girl Now" is de track van More Blood, More Tracks op deze cd. Excuses voor de verwarring.
De tracklist van The Best Of The Bootleg Series met achter iedere track het nummer van The Bootleg Series waar de track op te vinden is:

01. Guess I'm Doing Fine (#9)
02. Dink's Song (#7)
03. To Ramona (#6)
04. It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (take 8) (#12)
05. One Too Many Mornings (#4)
06. All You Have To Do Is Dream (take 2) (#11)
07. Pretty Saro (#10)
08. You're A Big Girl Now (take 2) (#14)
09. It Ain't Me, Babe (#5)
10. Slow Train (live, 29/06/1981) (#13)
11. Blind Willie McTell (#1-3)
12. Born In Time (#8)

[met dank aan Gerbrand]

Dylan kort #1312

Setlist 14 oktober: Things Have Changed / It Ain't Me, Babe / Highway 61 Revisited / Simple Twist Of Fate / Cry A While / When I Paint My Masterpiece / Honest With Me / Tryin' To Get To Heaven / Scarlet Town / Make You Feel My Love / Pay In Blood / Like A Rolling Stone / Early Roman Kings / Don't Think Twice, It's All Right / Love Sick / Thunder On The Mountain / Soon After Midnight / Gotta Serve Somebody // [encores] // Blowin' In The Wind / Ballad Of A Thin Man
Setlist 16 oktober: Things Have Changed / It Ain't Me, Babe / Highway 61 Revisited / Simple Twist Of Fate / Cry A While / When I Paint My Masterpiece / Honest With Me / Tryin' To Get To Heaven / Scarlet Town / Make You Feel My Love / Pay In Blood / Like A Rolling Stone / Early Roman Kings / Don't Think Twice, It's All Right / Love Sick / Thunder On The Mountain / Soon After Midnight / Gotta Serve Somebody // [encores] // Blowin' In The Wind / Ballad Of A Thin Man

Uncut komt met een tijdschrift vol Dylan. Uiteraard is er veel aandacht voor de aanstaande release van More Blood, More Tracks, het veertiende deel van The Bootleg Series, in deze Uncut. Daarnaast zit er bij het tijdschrift de cd The Best Of The Bootleg Series. deze cd bevat 12 tracks van verschillende delen van The Bootleg Series, waaronder een versie van "Idiot Wind" van More Blood, More Tracks. Deze Uncut ligt vanaf 18 oktober in Engeland in de winkels. In Nederland zal het tijdschrift waarschijnlijk een week later in de schappen liggen. [met dank aan Gerbrand]
Luca Guadagnino verfilmt Bob Dylans Blood On The Tracks, zie hier. [met dank aan Dirk]
25 november: de lezing "Bob Dylan als dichter" door drs. Liesje Scheuders in Den Helder, zie hier.

De hoezen #7 - door Patrick Roefflaer

10 – Nashville Skyline
Uitgebracht: 9 april 1969
Fotograaf Elliott Landy
Hoestekst Johnny Cash
Fotograaf achterzijde Al Clayton
Art-director ?


Van op de hoes van Nashville Skyline lacht Dylan ons vrolijk groetend toe. 

Opnieuw is de hoesfoto quasi toevallig tot stand gekomen. Het oorspronkelijke opzet was zelfs helemaal anders. Het was de bedoeling dat de foto die nu op de achterzijde staat,  op de voorzijde zou prijken.

Al Clayton

In 1956 is Al Clayton een derdejaars student geneeskunde bij de Navy, wanneer hem een fototoestel in handen wordt gestopt om een operatie in beeld te brengen. Hij blijkt er talent voor te hebben en zet zijn opleiding verder aan de U.S. Navy Medical Photography School om zo medisch fotograaf te worden. Na zijn ontslag uit het leger gaat hij verder studeren aan de kunstschool van Los Angeles en vestigt zich dan in 1963 als fotograaf in Nashville.

In het midden van de jaren zestig trekt hij door de Mississippi Delta, oostelijk Kentucky, Georgia en Alabama, waar hij de armoede documenteert. In juli ’67 worden zijn foto’s gebruikt  om senatoren aan te sporen een armoedebestrijdingsprogramma op te starten. Twee jaar later verschijnen de foto’s in boekvorm: Still Hungry In America.

Johnny Cash is onder de indruk van het boek en raakt bevriend met de fotograaf. Zo komt het dat Clayton er bij is wanneer Cash, midden februari 1969, een feestje geeft in zijn huis aan Cumberland River in Nashville. Onder de gasten: Kris Kristofferson, Mickey Newbury en Bob Dylan. Die is in de stad om er de songs voor zijn volgende elpee op te nemen. “Bob en Sara en de kinderen verbleven bij mij thuis terwijl hij die plaat aan het opnemen was,” verklapt Cash.

Clayton tracht Dylan te benaderen, maar dat is niet makkelijk: “Dylan was ongewoon. Mijn eerste indruk was dat hij extreem timide was. Op het randje van paranoïde, bevreesd zelfs.[…] Ik probeerde met hem te praten, maar telkens ik over iets begon, reageerde hij met: ‘Daar weet ik niets van.’ Hij was erg gesloten en op zich zelf.”

Toch kan Clayton hem enkel foto’s van de skyline van de stad bezorgen. Dylan kiest er een uit voor de hoes. Meteen heeft hij ook een titel voor de plaat: Nashville Skyline – soms kan het leven makkelijk zijn. 


Elliott Landy

Johnny Cash levert een gedicht aan, dat zal worden afgedrukt op de achterhoes. Er blijft nog wat plaats over en de platenfirma vraagt een portret van de zanger. Vooral ook omdat de voorzijde toch wel erg anoniem is.

De keuze valt op Elliot Landy, een man die sinds kort in de buurt van Dylan woont, in Woodstock. Hij bracht er onder andere het beroemde festival in beeld. Maar het zijn de foto’s die Landy voor de debuutelpee van The Band maakte, die de aandacht van Dylan trokken.

In zijn boek Woodstock Vision (1994) vertelt Elliott Landy hoe de foto tot stand kwam. “[Dylan] had de foto voor de voorzijde al gekozen  - een beeld van de horizon van Nashville, waar hij de plaat had opgenomen.
Vooraf hadden we geen idee wat we zouden doen – er was geen concept. Hij stelde voor om naar de lokale bakker te gaan, waar we foto’s maakten met zijn  zoon Jesse en twee toevallige passanten uit Woodstock. […]”
Dylan heeft zijn bril op, een pluizig baardje en draagt zijn lederen vest – dezelfde die hij ook droeg op de hoezen van Blonde on Blonde en John Wesley Harding.
“Hij had het nog steeds moeilijk om te poseren en daardoor voelde ik mij ook ongemakkelijk om hem te fotograferen. Maar we hielden vol. We maakten wat foto’s aan de bakkerij en trokken dan naar mijn huis. Daar maakten we nog wat foto’s.”

Maar Dylan bedenkt zich. Hij heeft liever niet dat zijn zoontje in beeld komt.
“Hij was erg gelukkig”, meent Landy. “Verliefd op zijn lieflijke en bevallige vrouw Sara en zijn familie. Hij verstopte zich voor de buitenwereld, om er te genieten van de magische ervaring jonge kinderen te hebben. Dat weerhield mij er jarenlang van om deze foto’s te publiceren. Hij is erg gehecht aan privacy.”

Dus wordt er een nieuwe afspraak geregeld. Dit keer mag de fotograaf Dylan thuis  gaan bezoeken, in Byrdcliff. (Een wist-je-datje: Dylans huis, Hi Lo Ha, is nu eigendom van Donald Fagen van Steely Dan.)

Die ochtend heeft het stevig gesneeuwd, maar na de middag is de zon doorgebroken. Daarom stelt de fotograaf voor om naar buiten te gaan. Omdat het nat is, trekt Dylan laarzen aan. Bij het naar buiten gaan grijpt hij een gitaar die hij van George Harrison cadeau heeft gekregen en een hoed. “Kunnen we deze gebruiken?”

Ze trekken naar het bos achter zijn huis op zoek naar een leuke locatie.
“Opeens bleef Dylan staan,” schrijft Landy in zijn boek. “Hij had blijkbaar een idee. ‘Probeer hier eens,’ zie hij en wees naar de grond. Terwijl ik wou gaan zitten, merkte ik dat het modderig was, maar ik zette door.
‘Denk je dat ik deze moet opzetten?’ vroeg hij, terwijl hij zijn hoed naar zijn hoofd bracht. Hij lachte omdat hij zich inbeeldde hoe hij er zou uitzien met die belachelijke ouderwetse hoed.
Geen idee, zei ik, terwijl ik afdrukte.
Het ging allemaal razendsnel. Had ik even geaarzeld, dan was ik de foto gemist die op de hoes zou komen.”

Wanneer Dylan het resultaat ziet, beslist hij dat dit de hoesfoto wordt. Hij vraagt uitdrukkelijk dat er niets bij geschreven zou worden – geen naam, geen titel, niets.
Desondanks zet CBS het logo in de linker bovenhoek. Landy is behoorlijk ontgoocheld: “Hoewel dit een kleine en onbelangrijke toevoeging lijkt, verknoeit het toch het drie dimensionele beeld. Probeer het eens uit: bedek het logo, neem je hand weg en bedek het opnieuw. Het beeld gaat van twee naar drie dimensies en terug.”


Eric von Schmidt

De pose van Dylan op de albumhoes doet denken aan die van Eric von Schmidt op The Folk Blues of Eric von Schmidt. Het feit dat die elpee uit 1963 te zien is als een van de voorwerpen op de hoes van Bringing It All Back Home, wijst erop dat Dylan vertrouwd was met het beeld. De keuze voor net deze foto kan dus geen toeval zijn. Vandaar misschien ook het lachje van Dylan op het moment dat hij  suggereerde de foto te maken.

simpelweg omdat ik het nogmaals wil horen

setlists

setlist 12 oktober: Things Have Changed / It Ain't Me, Babe / Highway 61 Revisited / Simple Twist Of Fate / Cry A While / When I Paint My Masterpiece / Honest With Me / Tryin' To Get To Heaven / Scarlet Town / Make You Feel My Love / Pay In Blood / Like A Rolling Stone / Early Roman Kings / Don't Think Twice, It's All Right / Love Sick / Thunder On The Mountain / Soon After Midnight / Gotta Serve Somebody // [encores] // Blowin' In The Wind / Ballad Of A Thin Man
setlist 13 oktober: Things Have Changed / It Ain't Me, Babe / Highway 61 Revisited / Simple Twist Of Fate / Cry A While / When I Paint My Masterpiece / Honest With Me / Tryin' To Get To Heaven / Scarlet Town / Make You Feel My Love / Pay In Blood / Like A Rolling Stone / Early Roman Kings / Don't Think Twice, It's All Right / Love Sick / Thunder On The Mountain / Soon After Midnight / Gotta Serve Somebody // [encores] // Blowin' In The Wind / Ballad Of A Thin Man